Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πρέβεζας να προχωρήσει στην άρση της απαλλοτρίωσης σε τμήμα έκτασης που εδώ και δεκαετίες έχει χαρακτηριστεί ως χώρος πρασίνου συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις από επιστημονικούς και περιβαλλοντικούς φορείς, οι οποίοι κάνουν λόγο για μια εξέλιξη που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες τόσο για το φυσικό περιβάλλον όσο και για την ποιότητα ζωής στην πόλη.
Κατά τη διάρκεια ενημερωτικής εκδήλωσης, εκπρόσωποι του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, του ΓΕΩΤ.Ε.Ε., της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ), του ΕΑΓΜΕ και του ΤΕΕ εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην απόφαση, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους εναπομείναντες πνεύμονες πρασίνου της Πρέβεζας.
Ο πρόεδρος του Τμήματος Πρέβεζας του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, Κωνσταντίνος Τσούτσης, υποστήριξε ότι η επίμαχη έκταση προστατεύεται διαχρονικά από πολεοδομικές προβλέψεις, καθώς έχει χαρακτηριστεί ως χώρος πρασίνου ήδη από βασιλικά διατάγματα του 1948 και του 1970, ενώ η χρήση αυτή διατηρήθηκε τόσο στο ρυμοτομικό σχέδιο όσο και στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο της πόλης. Όπως ανέφερε, η ανάγκη αποζημίωσης των ιδιοκτητών είναι υπαρκτή και πρέπει να αντιμετωπιστεί, ωστόσο δεν μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια ενός χώρου που αποτελεί τον μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου του πολεοδομικού συγκροτήματος.
Συμπλήρωσε ότι η Πρέβεζα διαθέτει μόλις 2,7 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο, όταν οι διεθνείς κατευθύνσεις κάνουν λόγο για τουλάχιστον 9 τετραγωνικά μέτρα. Η ενδεχόμενη πολεοδόμηση της περιοχής, όπως είπε, θα αφαιρέσει περίπου το ένα τρίτο του αστικού πρασίνου της πόλης και σχεδόν το μισό της συγκεκριμένης περιοχής.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις πιθανές επιπτώσεις που θα έχει η δόμηση στην ιαματική πηγή της Πρέβεζας. Ο γεωλόγος του ΓΕΩΤ.Ε.Ε. Ηπείρου Παναγιώτης Πάσχος εξήγησε ότι η περιοχή λειτουργεί ως φυσική ζώνη εμπλουτισμού του υπόγειου υδροφορέα, ο οποίος τροφοδοτεί τα ιαματικά λουτρά. Όπως σημείωσε, η μετατροπή του χώρου σε δομημένη περιοχή θα περιορίσει τη φυσική διήθηση του βρόχινου νερού, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει ακόμη και τη βιωσιμότητα της ιαματικής πηγής. Υπενθύμισε μάλιστα ότι η συγκεκριμένη πηγή αναγνωρίστηκε επισήμως ως φυσικός ιαματικός πόρος το 2017, έπειτα από πολυετείς επιστημονικές μελέτες.
Ανάλογες επισημάνσεις έκανε και ο προϊστάμενος του ΕΑΓΜΕ Ηπείρου Βαγγέλης Νικολάου, ο οποίος τόνισε ότι η περιοχή είναι καθοριστική για τον φυσικό εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφορέα. Όπως είπε, χωρίς τη φυσική κατείσδυση του νερού δεν μπορεί να διατηρηθεί το υδρόθειο που προσδίδει θεραπευτικές ιδιότητες στα ιαματικά νερά.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού Κώστας Σταματόπουλος, ο οποίος χαρακτήρισε αδιανόητη την απώλεια του ενός τρίτου της πράσινης επιφάνειας της Πρέβεζας, σε μια περίοδο όπου η κλιματική κρίση καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την προστασία των ελεύθερων χώρων. Όπως ανέφερε, η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά μόνο την πόλη της Πρέβεζας αλλά αποτελεί ζήτημα ευρύτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, προαναγγέλλοντας ότι η ΕΛΛΕΤ εξετάζει την προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Προειδοποιήσεις και από το ΤΕΕ
Ο πρώην πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Πρέβεζας του ΤΕΕ Σπύρος Κανιώρης χαρακτήρισε την εξέλιξη ως μία από τις σοβαρότερες παρεμβάσεις που έχει δεχθεί η πόλη τις τελευταίες δεκαετίες.
Όπως υποστήριξε, η τυχόν δόμηση της περιοχής θα επηρεάσει άμεσα την Κυανή Ακτή, τα ευκαλυπτόδεντρα και συνολικά το οικοσύστημα της περιοχής, ενώ επισήμανε ότι ο Δήμος οφείλει να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις αντί να επιλέξει, όπως είπε, τη δυσμενέστερη για το περιβάλλον.
Οι επιστημονικοί φορείς συμφωνούν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο την πολεοδομική αξιοποίηση μιας έκτασης, αλλά συνδέεται με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας, των ιαματικών πόρων και της βιώσιμης ανάπτυξης της Πρέβεζας, ζητώντας την επανεξέταση της απόφασης και την έναρξη ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου.